FİL UÇUŞU: Kendinden Gitarlı Adam: Süleyman Bağcıoğlu

FİL UÇUŞU: Kendinden Gitarlı Adam: Süleyman Bağcıoğlu: Söyleşi: Kübra Ceviz – Ersin Embel (Gazete Solfasol, Eylül 2011) Bu söyleşi Ankara'da yayımlanan Solfasol isimli bir amatör gazetede...

Bayram Seyran

Hayatlarının çok çok ilk on iki, şanslıysalar – biraz düşük bir ihtimal maalesef – on dört yılını kendilerine (kendimize pek tabii) ait ve kendilerini ait hissettikleri, bir güzel günle, bir bayramla kutlayan çocuklar, böyle bir günü hak etmek için ne yaptı?

 Çocuk olmaları ve bir zaman sonra yaşıtımız ve biraz daha sonra ise bizden önceki neslin yaşına erişecek olmaları yeterliyken, çocukları; her şeyden önce kendileriyle doğru dürüst konuşulmayan, ekonomik problemlerinden akli dengesizliklerine, duygusal dalgalanmalarına, hayatta tadı çıkarılmak istenmeyecek ne kadar an varsa dahil edilen, sorunlu, kapasitesiz, yetişkin bireyler haline getirmek onlara çocukluklarını yaşatmış olmak değil.

 Sen bir günlüğüne götürüp eğlendireceksin çocuğunu, aslında hiçbir şey yapmadan dahi, sadece ilgini gösterdiğin zaman eğlenip neşelenebilecek yetenekteki bir insanı, - “yedirdiğin, içirdiğin, giydirdiğin, okulundan gezmesine masraf ettiğin” için uygulamalı şiddet eğitimine “karşılaştırmalı komşu çocuğu” dersi ile başlayıp, kötek ile küfre giriş dersine yeteneklerini arttırmak suretiyle ara vermeden devam edeceksin, başka çocukları da kendi çocuğun kadar değerli bulduğundan hatta kendininkini doğal olarak daha üstün tuttuğundan tutup bulduğuna tecavüz edeceksin, öldüreceksin yeri geldiğinde, ki aklı başına gelsin, dilendireceksin, orada burada, bir yetişkinin girmemesi gereken yerlerde çalıştıracaksın, ki hayata sıkı sıkı sarılsın, bu sırada çocuk denen canavarı hiç ciddiye almayacaksın ki hayatı boyunca ezilmesin, aslında güzel bir fikrim var sadece kendini ciddiye almayı öğreterek diğer derslerden kanaatle geçirebilirsin,

 … - evet başlangıçta sadece gereksiz bir neşelenme yeteneğine sahip olan bu insanı alıp donanımlı ve çocukluğunu yaşadığı için mutlu bir birey haline getireceksin ve düşün, o bir günü, hak etmek için ne yaptı bu çocuk; ağlamak, oynamak ve sebepsizce gülmek dışında ama hala utanmadan törenlerdeki şiirleri sıkıcı buluyor, hala şeker çikolata istiyor, işin güzel yanı bizler o kadar olgun insanlarız ki o kavgacı, geçimsiz, bencil tiplere hiç benzemiyoruz…

 Bakıyoruz onlara sevgiyle, “nerede yanlış yaptıklarını bulmaları ve hayatın çikolatadan ibaret olmadığını” anlamaları için, bekliyoruz…

"Sokak Özgürleştirir" - Foto İzlenim :: www.sendika.org

"Sokak Özgürleştirir" - Foto İzlenim :: www.sendika.org

soğuk

hava iyi miydi? yoksa kötü müydü?
ifadesiz mi peki...
soğuktur şimdi...
anlamsızca soğuk...
gün çok uzak,
gece nar ...
hiç çıkma yerinden... sorun olur... daha da soğuk olur...
uzak ...
kötü oluşunu erteleyememekten zifte döndüğünde...
şu gece öyle uzun sürse ki bahar gelse...
göz açılınca bitmemiş,
kurşuni gün başlamamış olsa,
şimdi daha sıcak...
geç olmasa vakit,
erkene almasa idi,
usulca bitseydi...
hani sarı sıcak vardı...
hesap o hesap...
abaküsten dönen, masaldan da olsun...
katran kahır aklından taşsın...

minima'sal

bir varış,
bir yokuş,
evvel kafamın içinde,
kafam kazanın dibinde,
bir zamanlar bir uyku canavarı varmış,
yeryüzündeki bütün uykuları yemiş,
ansızın rüya krizi geçirmiş...
patlayan rüya öbeği
dört bir yana yayılmış...
...ve bir daha o'nu ne gören, ne de duyan olmuş...(olmamış mı demeliydim,daha mı iyiydi...yok yok iyi böyle,atlama hemen)

yine n'oldu ki...

Suyu demledim mayası tutmadı, gel deyince gitmedi hazımsızlık. Kendimi tokatlayasım geldi ansızın , kaybolmuş yüzümdeki yanağım .

Zaman altındansa söz mü gümüştü , zaman altından gevrek bir gülüş mü yürümüştü. Çok bilineni olunca denkleyemiyor insan, sükut eşitliği sağlayamadığından çıkarıp attım bu çekişmeden.

Bir rüya kokladım, sızladı kemik, kemik bile yoktu, belki omurgasızlık, çatallanmış dil, nesnesiz gezegen, uzayda yırtık, çatlak ses, sessiz ol biraz, herkes bir defa daha uyusun. Bölük pörçük bir el, yarım bir cümle, tam tamına kendisi olmuş bir kelime, mesnetsiz bir iddia, can sıkıntılı bir nara, neşeli bir göz süzüş, kırık sesi bir kemiğin, yırtıldığını duydun etin; bu da bir korku.

Hacimli adam, içini doldurmuş boşluklarla, boşuna yer kaplamaca oynayalım mı, ağırlığı olmayan adam uzay boşluğunu doldurmayalım mı, gerekli, gereksiz...gözüm yerde yuvarlanır, koşarım peşinden, o tuhaf ...  biryerlerde yuvalanır, geçerim üstünden.

renk çukuru

gökkuşağı aslında gecenindir...
ve serin
ve ıslak damlalar gibi,
sözler gibi,
hepsinin boğulduğu
çukurlar gibi...
senin göz çukurun gibi mesela;
ben o kadar renklisini hiç görmemiştim...