mezhebim geniş benim,
hesabımı bilmem,
sizinkini de hesaplamam zaten,
kabullenmek de ne kelime,
söylediğim herhangi şeyler değiştirmez sizinkini,
maskem varsa ve takıyorsam hep bir yenisini,
belki de hiç maskeyle örselemiyorum önümdekini,
sadece dinledim
ve takdir ettiğiniz o metanetim,
yolda geriden gelişim,
kabullenişim; sorulara.
kendi sorularınıza verdiğiniz cevaplara değil,
inanışlarınıza,güçsüz kalkanlarınıza değil,
yakıştırmalarınız olmadığım gibi yakıştıramadıklarınız da değilim,
ne siz hiç kimsesiniz, ne de sizin dışınızdakiler kimsesiz,sessiz,
anlamayı başarmak anlamaktır sadece, ne kadar iyi anladığını anlatmak değil,
ve kendi benliğinizdeki çatışmaları bana mal etmeyiniz,
çok sinirleniyorum,ilk kez ve gerçekten ,
denemek sevilmeyen insanlar içindir,
ve haklısınız belki de, çok giden olmama rağmen çok yalnız bırakılmış hissettim,
doğrudur ama bir gerçek daha var;
sizin yol dediğiniz benim cinnetim...
kuru bir düş yaprağı ezildi parmaklarınızın arasında,
bir avuç su dökseydiniz üstüne,
kıvançla anlatır mıydınız hikayenizin yeşerdiği yerde...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder