dramatik resimlerle bezenmiş , fazlasıyla romantik bir yazı stiline ihtiyacım var ki baktıkça tüküresim gelsin...
sen eskiden de böyleydin maymun gibi ama iştahsız, ne değişti de kayıp insanlara benzedin...
o kadar da anlattım cancazım nasıl kötü yola düşülmez diye, inadına yapar gibi yola bile girmedin, atladın bütün karanlık kuyulara, dedim sana o iple kuyuya inilmez, ipsiz atlayıp boy verdin, hiç konuşmuyorsun da bu aralar sinirime dokunuyor...
gel de bir ara masallaşalım, sen de seversin biliyorum, sıkıntı hep bitiyor olmaları...
füfff dünya hiç de o kadar fantastik , büyülü ve maceralı bir yer değil diye sıkıldıysan şayet sana bir çift daha laf edeyim; var olmadan önce bile bunları biliyordum sadece üzülmeyesin diye söylemedim, sense aldın bavuluna evreni sıkıştırıp bastırdın kenarlarından , koşar adım uzaklaştın.
gitmeseydin daha üstüne sifonu çekecektim...
ne kadar da eğlenirdik lavabonun kenarından kayarken, eğer kaysaydık ama sen hep gittin tek başına oyunlar kurdun, dedim ya küçükken de böyleydin...
tam bir i*nelik abidesi, ne kadar sevilsen o kadar kaçtın , herşeyi bırakıp uçmaya başlayacak bir başkasını daha tanımadım...
dediğimi de yapmazsın bilirim, kimsenin yaptığını yapmayacağın gibi...
şimdi al sana teorik koşular cenneti,istediğin mesafeye istediğin sürede koşabilirsin, seni özlemek istemiyorum ama bu farklı , kardan siyah bir kürenin içine hapsettim seni ve çekmeceme kaldırdım, böylece hep gece sanıp uyuyabilirsin...
vakti geldiğinde güne başlaman için yanıbaşındaki, benim başımdaki çekmecede olacaksın...
bulantı işe yararmış bazen...